การพัฒนาบุคลากร

ด้านที่ว่าจะสร้างอย่างไรนั้นค่อนข้างครบถ้วน ทั้งการเขียนโปรแกรม โครงสร้างข้อมูล โพรโทคอลเครือข่าย ระบบปฏิบัติการ และระบบกระจาย ล้วนมีระบบหลักสูตรที่สมบูรณ์แล้ว

แต่ด้านที่ว่าจะดำเนินการอย่างไรแทบไม่มีหลักสูตรรองรับ นักศึกษาจบแล้วเข้าสู่ที่ทำงาน ความสามารถด้านปฏิบัติการสั่งสมจากระบบครูพักลักจำและการล้มลุกคลุกคลาน วิธีสั่งสมแบบนี้ทั้งช้าและตรวจสอบได้ยาก เป้าหมายทางการศึกษาของสถาบันคือเติมช่องว่างนี้

ระหว่างศึกษา นักศึกษาต้องเข้าร่วมงานวิจัยในศูนย์วิจัยต่างสาขาอย่างน้อยสองแห่ง การออกแบบนี้มาจากข้อสังเกตหนึ่ง บุคลากรที่มีค่าที่สุดในสาขาปฏิบัติการมักไม่ใช่ผู้ที่ลึกที่สุดในด้านเดียว แต่คือผู้ที่มองเห็นปัญหาตรงรอยต่อระหว่างด้าน และมุมมองข้ามด้านนั้นต้องบ่มเพาะอย่างตั้งใจในช่วงฝึกอบรม เพราะเมื่อออกสู่สังคมแล้วแทบไม่มีโอกาสเติมทีหลัง